Herken je dat gevoel? Dat je je zo alleen voelt en alsof niemand je begrijpt. Niet je bed uit kunnen komen of zoveel moeite doen om een hap van je broodje te nemen. Ook al zou je willen dat je eigenlijk gewoon de leuke dingen kan doen en weer echt wil lachen.

 

Hey! Ik ben Manon en ik weet precies wat je daarmee bedoelt. Net als de meeste van mijn leeftijd sport ik zo nu en dan, ga ik naar school en doe ik alles een beetje op mijn manier. Maar daarnaast heb ik het dan ook zeker wel zwaar, met het opstaan en door een dag heen komen en het lijkt dan allemaal misschien wel zwaarder te worden iedere dag. Maar ik dacht dat ik altijd de enige was en jij misschien ook wel.

 

Maar geloof me, je bent zeker niet alleen. Zoveel mensen begrijpen waar je door heen gaat en denken ook dat zij er helemaal alleen voor staan. Daarom ben ik hier om te laten weten dat het niet zo is en dat het begrijpelijk en oké is waar je dan ook door heen gaat. Natuurlijk heeft iedereen zo af en toe wel eens een dag dat zij zich wat minder voelen en ook voor die mensen moeten we er gewoon zijn natuurlijk. Maar ook voor mensen die voor het eerst in lange tijd weer een hele maaltijd hebben gegeten, voor de gene die in spiegel konden kijken denken ‘wow, wat ben ik mooi’, voor de mensen die weer eens hebben gedoucht na acht dagen, ook voor de gene waarbij het allemaal gewoon even niet mee zit en ook voor iedereen die denkt dat ze niet waardevol genoeg zijn. Wie je dan ook mag zijn en wat je hebt meegemaakt, je verdient het om hier te zijn en je beter te voelen

Daarom ik ben hier om dit meer aanspreekbaar te maken en meer positiviteit te verspreiden, en er voor te zorgen dat je ook van binnen weer echt gaat lachen. Je staat er echt niet alleen voor en als ik je vertel dat het allemaal wel weer goed komt dan is het ook zo. Dus bij deze, het komt allemaal wel weer goed, ook met jou.